Menu Home

The Green Lady

Niet lang na het schrijven van mijn vorige blog op zondag, begon het weer te vriezen en ging de regen geleidelijk terug over in sneeuw. Tot woensdag heeft het regelmatig gesneeuwd waardoor er uiteindelijk weer een sneeuwdek van ongeveer een halve meter is ontstaan. Donderdag bleef het bewolkt, maar dat was een overgang naar helder weer want op vrijdag zagen we de zon net boven de horizon verschijnen. Het was de eerste keer sinds oktober dat de zon hier terug te zien was, dus iedereen was euforisch  Het is wel de hele periode blijven vriezen en de verwachting is dat het de hele volgende week helder blijft en nog steviger gaat vriezen (met overdag temperaturen rond -8°C).

Een heldere lucht is natuurlijk de optimale conditie om noorderlicht te gaan jagen. Dat heb ik de laatste dagen dan ook regelmatig gedaan. Vanaf het moment dat het donker genoeg is (vanaf 15u30 ongeveer) hou ik me klaar om de aurora te kunnen spotten. Ik heb een app op mijn smartphone staan die me meteen een notificatie geeft als er kans is om ‘the Green Lady’ (zoals ze het noorderlicht hier noemen) te zien. Ook hou ik bij een heldere hemel regelmatig de All-Sky-Webcam van Tromsø in de gaten, waarop je in real time kan zien of de lucht op dat moment groen kleurt of niet.

Wanneer de kans op spektakel in de lucht groot is, en ik op dat moment niks anders te doen heb, ben ik er als de kippen bij om op jacht te gaan. Samen met Gigi ben ik de laatste dagen dan ook elke avond op aurora jacht gegaan.

Tromsø heeft verschillende ‘Northern Lights View Points’; plaatsen die perfect zijn om het noorderlicht in volle ornaat te kunnen aanschouwen. Één van die plaatsen is Prestvannet: een groot meer (dat nu natuurlijk helemaal dichtgevroren is) en is maar vijf minuutjes wandelen van onze verblijfplaats. Ideaal dus! Hier hebben we de laatste dagen dan ook redelijk wat tijd doorgebracht samen met wat vrienden, lekker bij het kampvuur met een hapje en een drankje, en een bluetooth speaker waar we muziek op afspelen terwijl we kunnen genieten van het groene schouwspel boven ons.

Natuurlijk is het noorderlicht niet altijd even actief. Er zijn momenten dat je vrij lang moet wachten om al maar een vage groene schijn in de lucht te zien, maar de momenten die het écht waard maken zijn diegene waarin het the Green Lady zich van haar beste kant laat zien. Het kan zomaar gebeuren dat de hele lucht plots helemaal groen kleurt, en het lijkt alsof het intense licht in grote vlagen naar beneden valt (alsof er groene regen valt), waardoor er ook nog eens een paarse/roze/rode kleurrijke schijn ontstaat in de actiefste delen van het licht. Deze momenten kunnen soms lang op zich laten wachten, en soms volgen ze elkaar vrij snel op. Je kan dit echt nooit op voorhand voorspellen. Maar telkens als dit gebeurt hoor je iedereen die op dat moment aan het kijken is schreeuwen van euforie en enthousiasme. En deze onvoorspelbaarheid zorgt ervoor dat je het noorderlicht nooit beu wordt!

Zelfs nu, terwijl ik deze blogpost aan het schrijven ben, danst the Green Lady duchtig in het rond in de lucht. Deze keer heb ik het geluk dat ze zich vooral concentreert op het deel dat ik vanuit mijn raam kan zien, dus ik ben op dit exacte moment (zaterdagavond) tussen het schrijven door naar het noorderlicht aan het kijken. Machtig!

Soit, genoeg over het weer en de aurora borealis. Het is mooi meegenomen dat ik hier getuige mag zijn van deze leuke momenten, maar ik ben hier in eerste plaats natuurlijk om een nieuw leven op te bouwen. Dat is iets wat op dit moment vrij aardig aan het lukken is (al zeg ik het zelf).

Ik voel me hier al volledig thuis, precies alsof ik al een groot deel van mijn leven hier heb doorgebracht. Het voelt hier allemaal zo goed. Heb al heel wat nieuwe mensen leren kennen, zowel Noren als andere nationaliteiten, en het verloopt hier allemaal zo vlot en soepel.

Hetzelfde kan ik zeggen over het zoeken naar werk. Zoals ik in mijn vorige blog al had vermeld, was ik me enkele dagen na mijn aankomst al meteen gaan inschrijven bij de NAV (plaatselijke VDAB), en het solliciteren verloopt hier zo gemakkelijk. Alle Noorse vacatures staan samen online in één grote database, waarin je als werkzoekende een profiel kan aanmaken en meteen ook je CV, motivatiebrief en al je informatie rechtstreeks kan uploaden.

Als je dan een vacature tegenkomt die je ziet zitten, hoef je deze gewoon aan te klikken, even je kandidatuur bevestigen, en klaar is kees. Niet veel later krijg je al meteen een mail met een eerste reactie. Super handig dus!

Deze week heb ik dagelijks de vacatures wat overlopen en mij als kandidaat opgegeven, maar ik kan er pas echt volledig invliegen als ik mijn Noors ID-nummer heb ontvangen. Daarvoor heb ik op dinsdag een afspraak bij de politie, om dit verder af te handelen (zie vorige blog voor meer informatie hierover).

Update zondag: Eigenlijk was ik deze blogpost op zaterdagavond aan het schrijven om meteen te publiceren, maar het noorderlicht heeft daar anders over beslist. The Green Lady was rond 23u zo actief geworden dat we niet anders konden dan naar buiten gaan om ervan te genieten. En dat hebben we ook ten volle kunnen doen! WAT EEN NACHT!!! 

Uren en uren aan een stuk zag de lucht volledig groen en sprong de heldere aurora van de ene plaats naar de andere. We kwamen effectief ogen te kort aangezien het de hele lucht inpalmde. Dit had ik nog nooit meegemaakt. Bij een normale jacht op noorderlicht zie je het noorderlicht in vlagen komen en weer gaan. Soms volgen deze vlagen elkaar vrij snel op, andere momenten moet je even geduld hebben.

Als we naar huis willen gaan zeggen we meestal iets in de aard van: “We wachten nog een kwartier, als de aurora dan niet terug is gaan we naar huis.” Deze keer was het anders. Nu zeiden we eerst tegen elkaar: “Als het noorderlicht weg is gaan we naar huis.” Maar dat gebeurde maar niet! Daarna zeiden we: “Als het actieve deel op die bepaalde plaats weg is zullen we vertrekken.” En raad eens? Natuurlijk gebeurde dit ook niet meteen, het was allemaal zo intens en overweldigend. Uiteindelijk hebben we om rond 4u toch besloten om naar huis te gaan (na een non-stop noorderlichtshow van 5 uur lang!). Dit was één van mijn beste noorderlicht-ervaringen tot nu toe, super geweldig!

Vandaag het trouwens de laatste dag van de Sami Week. De voorbije week stond hier dus volledig in het teken van de Sami (zo wordt het volk genoemd dat in Noord-Scandinavië / Lapland woont). Er waren verschillende activiteiten zoals concerten, theatervoorstellingen en exposities om naartoe te gaan, maar dat heb ik wat langs me laten voorbijgaan. Wel gaan we nog naar de afsluiter van de Sami Week, dit wordt namelijk gevierd met een heuse rendier race. Iets waar ik vorig jaar ook al getuige van mocht zijn, en kijk er al naar uit om dit opnieuw mee te maken!

Categories: Mijn Verhaal Nieuw leven Noorwegen

Glenn Smeers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *