Menu Home

Countdown

Het begint nu echt wel te korten… Binnen enkele dagen zit ik in Noorwegen en kan ik mijn droom verwezenlijken.

De laatste dagen en weken waren vrij hectisch aangezien er natuurlijk heel wat komt kijken bij een verhuis naar het buitenland. Omdat het voorlopig een verhuis van enkele maanden betreft, blijf ik tijdelijk onderworpen aan zowel de Noorse als Belgische statuten en behoud ik nog de Belgische nationaliteit. Van zodra alles goed verloopt en ik meer en meer inburger in Tromsø, wordt mijn verhuis definitief en ga ik de procedure starten om blijvend in Noorwegen te gaan wonen.

Dat laatste is natuurlijk ook de bedoeling: dat ik uiteindelijk voorgoed naar Tromsø verhuis. Maar laten we nog niet op de feiten vooruit lopen. Er kan natuurlijk nog vanalles gebeuren, maar dat ik mijn best ga doen om mijn doel te bereiken is zeker!

Woensdag, 25 januari 2017, wordt de grote dag. De dag van verandering, van de grootste ommekeer ooit in mijn leven. De dag dat ik helemaal terug van nul af aan begin. Met veel ambitie zal ik er stap na stap voor zorgen dat mijn droom niet enkel een droom blijft, maar uiteindelijk werkelijkheid wordt.

Sinds ik heb bekend gemaakt dat ik van plan ben om naar Noorwegen te verhuizen, kreeg ik regelmatig de vraag of ik wel weet aan wat ik ga beginnen, en of ik mij wel bewust ben van wat ik allemaal ga achterlaten.

Ik ben mij er inderdaad van bewust dat niet alles vanzelfsprekend zal zijn, dat elke beslissing die ik neem zowel positieve als negatieve punten met zich meebrengt, en dat de hele mikmak niet op één-twee-drie in orde zal zijn. Maar dat is met alles zo in het leven. Als je de kans krijgt om je dromen te volgen, dan moet je die kans met beide handen grijpen en doen wat je ervoor over hebt (in de mate van het mogelijke). Bij mij doet die kans zich nu voor, het is dat ik het moet doen. Als ik langer wacht is het te laat.

Gelukkig bestaat er tegenwoordig internet met de social media en Skype, zodat het makkelijk blijft om met iedereen in contact te blijven. Vrienden blijven sowieso vrienden, hoe ver de afstand ook mag zijn. Echte vriendschap blijft bestaan! Hetzelfde bij familie: je familie blijft vanzelfsprekend je familie die je dankzij de technologie van tegenwoordig minder hard moet missen. Maar het zal hoe dan ook wennen worden om niemand meer in real life te zien.

De afgelopen periode heb ik heel veel dingen moeten regelen. Er is heel wat administratief werk aan te pas gekomen. Gaande van het zoeken van een verblijfplaats, over het in orde maken van mijn ziekteverzekering, tot het afhandelen van bankzaken. En nog zo veel meer…

Met een gerust hart ik zeggen dat alle administratieve rompslomp helemaal afgewerkt is. Zodat ik me nu deze laatste vier dagen nog voluit kan focussen op het maken van mijn koffers, en het afscheid nemen van familie en vrienden. Daar wil ik alle tijd voor nemen, want als ik uiteindelijk definitief in Noorwegen ga blijven, dan wordt het natuurlijk moeilijk om nog vaak af te spreken.

Via deze blog ga ik ook proberen om jullie op regelmatige basis op de hoogte te houden van mijn reilen en zeilen in Noorwegen. Elke update zal ook voorzien zijn met wat beeldmateriaal en informatie over waar ik op dat moment mee bezig ben. Zo zal ik virtueel toch altijd nog een beetje in België vertoeven 😉

Categories: Mijn Verhaal Reisblog

Glenn Smeers

1 reply

  1. heel veel succes Glen en hoe neemt de mama het nu op of heb je ze toch kunnen overtuigen om mee te gaan 🙂 groetjes en het ga je goed daar ben ik zeker van 🙂